Medische info

Leishmania

Leishmania is een parasiet die wordt overgedragen door zandvliegen in Zuid-Europa. Met name honden zijn er gevoelig voor.  In het volgende filmpje zie je wat Leishmania inhoud:

100 seconden dierenarts leishmania

Canine Leishmaniose komt onder andere in de volgende landen voor Portugal, Spanje, Frankrijk, Italië, Malta, Griekenland, Turkije, Israël, Egypte, Libië, Tunesië, Algerije en Marokko. In de mediterrane landen begint het zandvliegenseizoen in mei en eindigt in september of – bij een zachte nazomer – in oktober

Zandvliegen zijn geen vliegen, maar muggen. Ze komen ook niet zozeer voor in zand, maar wel in kreupelhout en bosjes. Ze zoemen niet en zijn zo klein dat ze de meeste horren kunnen passeren.

 

Wanneer een geïnfecteerde zandvlieg op zoek gaat naar een bloedmaaltijd en daarom dus een hond steekt, worden veel Leishmania parasieten achtergelaten in de hondenhuid. Op de plaats van de beet ontstaat een piepkleine verwonding, gewoonlijk aan de snuit of het oor. Terwijl de verwonding langzaam verdwijnt, verspreiden de parasieten zich in de inwendige organen van de hond.

Hoewel de ziekte zich reeds 3 maanden na infectie kan manifesteren, kan het evengoed 18 maanden duren voordat uw hond ziek wordt. In zeldzame gevallen kan de ziekte zelfs enkele jaren in een soort rusttoestand verkeren.

Leishmania kan in vele organen aantasten. De symptomen zijn dan ook heel divers.

Symptomen van Canine Leishmaniose kunnen zijn:

  • Haaruitval, vooral rond de ogen en de snuit
  • Gewichtsverlies, hoewel de hond toch een goede eetlust heeft
  • Ontstekingen van de huid, met name aan kop en poten (vooral op de plekken waar de huid in contact komt met de grond wanneer de hond gaat zitten of liggen)
  • Lange, brokkelige nagels
  • Vervolgens kunnen alle organen van de hond gaan ontsteken. De hond kan hierdoor een breed scala aan klachten krijgen, van bloedneuzen tot braken, diarree, koorts, lusteloosheid, bloedarmoede, gewrichtsklachten en vele andere symptomen.

De diagnose is nogal een lastig vanwege de verschillende uitingsvormen. Er bestaan meerdere testen voor Leishmaniose die op verschillende momenten of gecombineerd kunnen worden toegepast. Wordt er negatief getest maar blijven de klachten dan is het aan te raden nog eens te testen.

  • PCR; (Polymerase Chain Reaction) spoort DNA-ketens van de parasiet op. Een hond die drager is maar niet ziek, kan zo ontdekt worden omdat de PCR-test redelijk zeker kan vaststellen of de hond positief of negatief is. (Voor verdachte honden zónder symptomen).
  • IFI; (Immuno Fluorescentie afweerstoffentest) is een nuttige test.Deze test geeft de hoeveelheid afweerstoffen tegen de parasiet aan. (Voor honden met één of meerdere symptomen aangeraden)
  • ELISA; Deze test biedt een betrouwbaarheid van 80-100%, maar kan in de vroege fase van de ziekte vals negatieve uitslagen geven. Bij twijfel: na een aantal weken hertesten.
  • DAT; (Direct Agglutination Test) is een test op antilichamen in het bloed en kan – net als de Elisa – in een beginstadium vals negatieve uitslagen geven.

In principe is de hond te behandelen, mits tijdig ontdekt. Ernstige orgaanschade kan onomkeerbaar zijn. Nadat de hond positief getest is, wordt gestart met de tablettenkuur van Allopurinol®, dat de symptomen doet verminderen. Honden die na behandeling opnieuw getest worden, kunnen negatief zijn. Sommige blijven de tablettenkuur gedurende hun hele leven gebruiken zonder nadelige gevolgen. Ze blijven echter wel drager van de ziekte. Het is tevens verstandig om het bloed om de 3 -6 maanden te laten controleren.

Wij adviseren honden die naar Zuid-Europa gaan uiterlijk 2 weken van te voren een Scalibor tekenband om te doen, of de honden te beschermen met pipetten Vectra 3D. Dit beschermt voor een groot deel tegen de muggenbeten. De bescherming is niet 100%. Houd daarom je honden rond de schemering zoveel mogelijk binnen. Dan zijn de muggen het meest actief.