Praktische info

Overlijden en euthanasie

Het overlijden van een huisdier is meestal een ingrijpende gebeurtenis. Huisdieren maken vaak deel uit van het gezin en nemen een eigen plaats in. Of uw dier een natuurlijke dood sterft, thuis overlijdt als gevolg van ziekte of een ongeluk, of dat u gekozen heeft voor euthanasie om hem of haar verder lijden te besparen: in alle gevallen kan het verlies van een dier moeilijk zijn voor u en uw gezin. Behalve dat u waarschijnlijk veel verdriet hebt, zult u ook beslissingen moeten nemen over een aantal praktische zaken.

Als u denkt dat uw dier overleden is, kunt u dat zelf op verschillende manieren vaststellen. Een dier is dood als het zich (ook bij duwen tegen het lichaam) niet meer beweegt en het niet meer ademt. Andere tekenen zijn het afwezig zijn van oogreflexen: Als u met uw vinger het oog aanraakt, zal een overleden dier niet meer knipperen. Overigens blijven bij dode dieren de ogen meestal open. Als u twijfelt of uw dier dood is, dan kunt u dit natuurlijk altijd door een dierenarts laten vaststellen.
Jarenlang hoort je hond of kat bij het gezin. Maar wat moet je doen wanneer je huisdier erg oud of ziek is geworden? Wanneer is het leven voor je dier niet leuk meer?

Het is een vraag die wij veel krijgen. Kan het nog? Of niet? Een dier hoeft niet te lijden, maar natuurlijk wil je zeker niet te vroeg beslissen je huisdier in te laten slapen. In veel gevallen kan pijnstilling en wat aanpassingen in beweging of voeding de laatste levensfase een stuk aangenamer maken. Er bestaan wel richtlijnen om de levenskwaliteit van je dier te beoordelen:

Een dier hoeft geen langdurige of ernstige pijn te lijden, die niet meer behandeld kan worden. Let wel: dieren laten pijn vaak slecht zien. Honden en katten gaan niet piepen of andere geluiden maken als ze chronisch pijn hebben! De gedragsveranderingen zijn eerder subtiel. Katten krijgen een “pijnblik”: ze knijpen dan wat met hun oogleden. Katten kunnen zich ook terugtrekken. Honden kunnen gaan hijgen of willen niet ver meer lopen
Honden of katten horen zelfstandig te kunnen en willen eten. Wanneer de dieren zo weinig eten of drinken dat ze gaan vermageren of uitdrogen, is euthanasie gerechtvaardigd.
Honden en katten moeten nog zelfstandig kunnen lopen. Natuurlijk hoeven ze geen lange wandelingen te maken. Een dier dat heel de dag zijn mand niet meer uit wil, heeft weinig levenskwaliteit.

Zie je bovenstaande signalen, neem dan zeker contact op met de dierenarts. Samen met de eigenaar gaan we vervolgens overleggen hoe we het dier het beste kunnen helpen: onderzoek, medicatie of toch euthanasie? Degene die doorgaans het beste kan beoordelen wanneer het tijd wordt voor euthanasie, is de eigenaar zelf. Die kent zijn dier tenslotte het beste.

Indien mogelijk (dus als er geen sprake is van acuut ernstig lijden) zal voor een euthanasie altijd een afspraak worden gemaakt, zodat het dier, uzelf en eventueel meegekomen gezinsleden de aandacht krijgen die u verdient en u niet (lang) hoeft te wachten in de wachtkamer.

Tijdens een euthanasie willen we een zo rustig mogelijke sfeer creeren voor het dier en de eigenaar. Op alle locaties hebben wij daarom een aparte afscheidsruimte, waar u comfortabel in prive bij uw dier kunt blijven.

Directe betrokkenen (eigenaar en gezinsleden) mogen altijd bij de euthanasie aanwezig zijn als ze dat zelf willen. Volwassenen die twijfelen wordt meestal aangeraden erbij aanwezig te zijn. U zult ervaren dat het dier geen angst of pijn heeft. Vaak zijn dieren ook rustiger, als u in de directe nabijheid bent of het dier zelf vasthoudt. Wanneer u liever weggaat, is dat ook mogelijk. Sommige eigenaren gaan weg zodra het dier slaapt en niets meer voelt. Geef gerust aan wat u het liefste doet.

Euthanasie is een vrijwel pijnloze manier om het leven te beeindigen. Wij geven het dier eerst een injectie om onder narcose te komen. Pas wanneer het dier heel diep slaapt en niets meer hoort of voelt, krijgt hij een 2e injectie. Dit is een overdosis van een slaapmiddel. De ademhaling en het hart stoppen dan direct of binnen een paar minuten.

Het dier kan nog wel een plasje of ontlasting laten lopen. Soms krijgen ze heel kort wat spiertrillingen of stuipjes, wanneer ze al overleden zijn. Dat geeft niets, maar kan goed zijn om van te voren te weten.

Kinderen mogen bij een euthanasie zijn. Het is niet eng om te zien.

Een euthanasie is een emotionele gebeurtenis. Dat kan heftig zijn voor kinderen. Zij zullen het nooit vergeten. Voor kinderen kan het ook goed zijn om afscheid te nemen en te zien wat er gebeurt. Wanneer zij er alleen maar over horen, gaat hun fantasie er misschien mee aan de haal. Of het voor een kind beter is om er bij te blijven, of juist niet, verschilt per kind. Voor jonge kinderen kunt u het zelf beslissen. Oudere kinderen kunt u vragen wat zij willen.

Bereid kinderen wel voor op wat er komen gaat. Maak de dood bespreekbaar voor kinderen, zodat zij niet met vragen blijven zitten die ze niet durven stellen. Lees bijvoorbeeld boekjes met de kinderen over het onderwerp. Dit kan helpen om de kinderen te laten begrijpen en verwerken dat hun maatje moet gaan.

De meeste huisdieren worden gecremeerd in een huisdierencrematorium of gaan naar de destructie. U vindt hier meer informatie over op: www.shcn.eu. Ook kunt u ervoor kiezen het dier te begraven in uw tuin of bij een dierenbegraafplaats.

U kunt uw keus maken en het dier bij ons achterlaten, wanneer het is overleden. Hij of zij wordt dan hier opgehaald. U mag het dier ook mee naar huis nemen en zelf brengen naar het crematorium of de begraafplaats.